Halloween
Tegenwoordig is dit ‘geestelijk event’ op 31 oktober niet meer uit onze samenleving weg te denken. In de zwoele nazomer zijn de schappen van onze winkels reeds rijkelijk gevuld met Halloween merchandise. Snoepgoed, prachtige kostuums, plastic Dracula tanden, afgehakte ledematen etc. De kleuren paars, oranje en wit voeren hierbij de boventoon. Inmiddels een groot commercieel gedoe, overgewaaid vanuit Amerika. Maar waar komt Halloween nou eigenlijk écht vandaan?
De naam stamt af van “All Hallows’ Eve”. Dit is de avond voor Aller Heiligen, wat op 1 november valt. De oorsprong ligt in het Keltische feest Samhain, waarbij men geloofde dat in deze periode de grens tussen de doden en levenden vervaagde en geesten rondzwierven. Vroeger gingen kinderen en arme mensen op tocht in Groot Brittannië en Ierland om te zingen en in ruil voor koekjes voor de doden te bidden. Aan het einde van de jaren 1800 gingen verklede kinderen in Schotland en Ierland van deur tot deur en vroegen om geld en eten. Deze traditie werd door immigranten naar Amerika overgebracht, waar het doorgroeide tot het griezelfeest zoals we dat vandaag kennen. Het ritueel “Trick or treat” is het belangrijkste onderdeel van het Amerikaanse halloweenfeest en ondertussen begint het concept hier in Nederland ook razend populair te worden.
Ergens heeft het wel wat overeenkomsten met Sint Maarten, dat jaarlijks op 11 november plaats vindt. Deze traditie is gebaseerd op de legende van Sint Maarten van Tours, die zijn mantel deelde met een bedelaar. Kinderen gaan met lampionnen langs deuren om het licht van Sint Maarten te verspreiden en hem te eren. Ze zijn echter niet dreigend verkleed, maar zingen leuke versjes in ruil voor snoep of koek. Wat mij betreft een betere traditie om onze jonge kinderen mee te geven, want waarom stellen wij ze in hemelsnaam bloot aan al die huiveringwekkende horrorstraten?
Begrijp me niet verkeerd, op zich ben ik een groot Halloween fan. Vooral vanwege de originele legende erachter, ook het creatieve verkleed aspect vind ik ontzettend leuk. Dat kan haast niet anders, aangezien Michael Jackson een grote rol in mijn leven speelt. Thriller is nog altijd het meest gedraaide liedje op menig Halloween partijtje. En de fantastische film Ghosts heb ik ook niet voor niks ontelbare keren bekeken. Een dikke aanrader, mocht je deze korte film niet kennen. Bovendien ben ik in 2017 maandenlang scare-actor van beroep geweest in het grootste spookhuis van Europa. En dit was toch echt wel het allerleukste baantje van mijn leven. Alleen werd dit spectaculaire spookhuis bezocht door volwassenen en dáár zit wel een groot verschil…
Veel kinderen onder de 8 jaar hebben nog geen goed ontwikkeld onderscheidingsvermogen. Je kan als ouder zijnde jouw kindje van 5-6 jaar wel liefdevol aan de hand nemen (lichtelijk meesleuren) en lachend zeggen dat het allemaal maar nep is, maar als jouw mooie gezicht ineens dodelijk bleek aanziet en jouw betrouwbare ogen plots een duivelse onbekende blik vertonen, dan weet het arme zieltje toch echt niet meer wat er allemaal aan de hand is. Dit levert vaak onnodig verwarring, trauma en nachtmerries op. Het heeft onbewust veel negatief en lang effect op het innerlijk systeem. Lage frequenties en lelijke frustraties. Oftewel; een levende hel op aarde.
Laten we onze kinderen hier alsjeblieft tegen beschermen. Halloween zou een veel mooiere traditie kunnen zijn. Voor jong en oud. Dood en verderf hoort nu eenmaal bij het leven en naar mijns inziens kunnen we dit onze kinderen zeker op jonge leeftijd mee geven. Maar toch niet zo, ik stel voor wijsheid in plaats van waanzin over te dragen. Ik wens dat we onze kinderen in de toekomst op een gezellige, grappige en veilige manier kennis kunnen laten maken met de magische spirituele wereld, waarin geesten daadwerkelijk bestaan. Zowel goed als kwaad…